09.04.10
14:02
Show me one sentence without one and I will show you a happy one :P
One day, someone puts a rule, the other ones follows. The one who puts the rule declares himself as God; all the other ones find one way to worship. There is only one God but no one believes in the same way as everyone has different sort of perception. When someone from them asked for a wine once upon a time, another one cursed him to hell. “But my God doesn’t have one”, said the one who is addicted to liquor. Anyone from the ones agreed him and the one cursed him hosted in the most magnificent part of heaven. What a justice one, huh?
While one was reading one’s stories, the one was unaware of this one. Most of the ones are forced to the situation of disbelief where the one sacrificed her mercy to the belief of unknown one. Then, here is the chaos of whole ones in the opposition of holy one. No one put the blame to the one who put the rule. Instead, little one offered omitting the verb ‘put’ from vocabularies. But wouldn’t this one disturb the ones playing with dictionaries. Everyone re-thought the possible results of one’s sorrow. ‘But my God is the one who created it’, repeated the one with black hair. Each one of them had black hair by the way…
Friday, 9 April 2010
Monday, 5 April 2010
05.04.10
11:15
Sen mi? Çıkarın olmadan mı? Beni görmeye mi geldin? Şaşırdın mı? Beklemiyor muydun? Az mı? Yetmedi mi? Ne kadar uzak? Sana içecek ikram edeyim mi? Ben mi? Ağladım mı? Gördün mü? İnanamaz mısın? Ne zamandan beri yürüyorsun? Kaç parça eşya almıştın yanına? Yoruldun mu? Yanımdaki mi? Olmadı mı? Ondan mıdır bu hüznün? Karşı gelemez miydin yine de? Susmak mı? Neden? Ne gerek var? Bağırmaya mı başladım? Bu sözcükler dde nereden çıktı şimdi? Korktun mu? Korkuttum mu? Tedirgin misin? Neden değilsin? Bir kere daha mı? Kaç kere daha? İçeriye giren kimmiş? Ayakkabı rengi bir şey mi çağrıştırdı? Tırnakları boyalı mıydı? Müslüman mı? Şu binayı görüyor musun? Orada bina yok mu? Orada bina olduğunu kim söyledi? Söylesem mi? Aptallık mı? Seni kimler incitti? Hiç incinmedin mi? Sargı bezleri kime ait? Ona mı? O kim? Sıkıldın mı? Biraz daha kalamayacak mısın? Ne kadarcık daha? Gitmesen olmaz mı? Tamam, uzaklaşır mısın biraz? Sıkıldım mı senden? Bilmediğimi mi sanıyorsun? Derin cümleler kurmak mı? Bu kadar kasmasak olmaz mı? Esneklik onların kurallarını germez mi? Onlar kim diye sormayacak mısın? Gerginlik mi oluştu? Gelmemeli miydin? Eve vardığında kocan bu duruma ne diyecek? Ne zamana kadar saklayabileceksin? Garson bir şey mi dedi? Kime? Bana mı? İyi de, ben kimim ki? Kime ne bundan? İsyan mı? Bunun için mi suçladılar seni? Kaçmak mı? Kaçamak mı? Bunaldın mı? Bir kadeh daha? Oruçlu musun? Hiç tutturamaz mısın? Anlamışlar mıdır? Ne değişir ki? Değişsin mi istiyordun? Neye, kime, ne diye haykıracaktın o zaman? Bitti mi? Kapıyı açmayacak mısın? Bu zil sesi seni de rahatsız etmiyor mu? Başka biri daha mı var rahatsız olan? Kaç kişi memnun bu durumdan? Sen mi? Utanmayacak mısın? Unutmuş olabilir misin? Ben mi? Zorlanmayacak mıyım? Bırakıp gidebilecek miyim? Rüyamda kimleri gördüm? O mu? O başa geçince biz gerilerde kalmasak nasıl olur? Tek seferliğine de olsa denemeyi akıl edebilirmi ki? Akılsızlık eden hayat mı? Ona söyledin mi bunu? Ne dedi? Duymazlıktan mı geldi? Üzerindekileri çıkarıp soluklanmayacak mısın? Acele ettikçe bocalıyor muyum? Bitti mi? Üzülüyor muyum? Bu sana mı ait?
11:15
Sen mi? Çıkarın olmadan mı? Beni görmeye mi geldin? Şaşırdın mı? Beklemiyor muydun? Az mı? Yetmedi mi? Ne kadar uzak? Sana içecek ikram edeyim mi? Ben mi? Ağladım mı? Gördün mü? İnanamaz mısın? Ne zamandan beri yürüyorsun? Kaç parça eşya almıştın yanına? Yoruldun mu? Yanımdaki mi? Olmadı mı? Ondan mıdır bu hüznün? Karşı gelemez miydin yine de? Susmak mı? Neden? Ne gerek var? Bağırmaya mı başladım? Bu sözcükler dde nereden çıktı şimdi? Korktun mu? Korkuttum mu? Tedirgin misin? Neden değilsin? Bir kere daha mı? Kaç kere daha? İçeriye giren kimmiş? Ayakkabı rengi bir şey mi çağrıştırdı? Tırnakları boyalı mıydı? Müslüman mı? Şu binayı görüyor musun? Orada bina yok mu? Orada bina olduğunu kim söyledi? Söylesem mi? Aptallık mı? Seni kimler incitti? Hiç incinmedin mi? Sargı bezleri kime ait? Ona mı? O kim? Sıkıldın mı? Biraz daha kalamayacak mısın? Ne kadarcık daha? Gitmesen olmaz mı? Tamam, uzaklaşır mısın biraz? Sıkıldım mı senden? Bilmediğimi mi sanıyorsun? Derin cümleler kurmak mı? Bu kadar kasmasak olmaz mı? Esneklik onların kurallarını germez mi? Onlar kim diye sormayacak mısın? Gerginlik mi oluştu? Gelmemeli miydin? Eve vardığında kocan bu duruma ne diyecek? Ne zamana kadar saklayabileceksin? Garson bir şey mi dedi? Kime? Bana mı? İyi de, ben kimim ki? Kime ne bundan? İsyan mı? Bunun için mi suçladılar seni? Kaçmak mı? Kaçamak mı? Bunaldın mı? Bir kadeh daha? Oruçlu musun? Hiç tutturamaz mısın? Anlamışlar mıdır? Ne değişir ki? Değişsin mi istiyordun? Neye, kime, ne diye haykıracaktın o zaman? Bitti mi? Kapıyı açmayacak mısın? Bu zil sesi seni de rahatsız etmiyor mu? Başka biri daha mı var rahatsız olan? Kaç kişi memnun bu durumdan? Sen mi? Utanmayacak mısın? Unutmuş olabilir misin? Ben mi? Zorlanmayacak mıyım? Bırakıp gidebilecek miyim? Rüyamda kimleri gördüm? O mu? O başa geçince biz gerilerde kalmasak nasıl olur? Tek seferliğine de olsa denemeyi akıl edebilirmi ki? Akılsızlık eden hayat mı? Ona söyledin mi bunu? Ne dedi? Duymazlıktan mı geldi? Üzerindekileri çıkarıp soluklanmayacak mısın? Acele ettikçe bocalıyor muyum? Bitti mi? Üzülüyor muyum? Bu sana mı ait?
Monday, 8 March 2010
Ahhh Muhsin Unlu
In lectures, I do two things to make them less boring, more endurable; either sleep or write. And I imagine the lecturer (it is Mehmet Hoca most of the time) stating the sentence I’ve just written down and as if I am taking notes of the lecture. Consider the following piece as a production of the long, endless drama course :)
24.02.2010
Seni sevmem bu savaşı bitirmez
Bu savaş sevgiye aşina olmamış ki
Dudaklar tank tekerlerinin yerini alabilsin
Umut boyu kurşun uzunluğunu geçmeyen dağınık saçlı kız metro istasyonlarınızın duvarlarını süslemeye devam ettikçe
Yeni yeni savaşlar türeyecek kaldırım çatlaklarından
Libareller aç kalacak, ben aç kalacağım
Günlük gazetelerin manşetleri futbolcu transferleriyle meşgulken
Hiç konuşulmayacak bu içe vurum
Werther’in kanı gür akmayabilir
Beni sevmen bu savaşı kesintiye uğratmasa da
Werther’in kanı gür akmayabilir
Artık acı çekmeyeceksin
Birleşmemiz radikallikten uzak
24.02.2010
Seni sevmem bu savaşı bitirmez
Bu savaş sevgiye aşina olmamış ki
Dudaklar tank tekerlerinin yerini alabilsin
Umut boyu kurşun uzunluğunu geçmeyen dağınık saçlı kız metro istasyonlarınızın duvarlarını süslemeye devam ettikçe
Yeni yeni savaşlar türeyecek kaldırım çatlaklarından
Libareller aç kalacak, ben aç kalacağım
Günlük gazetelerin manşetleri futbolcu transferleriyle meşgulken
Hiç konuşulmayacak bu içe vurum
Werther’in kanı gür akmayabilir
Beni sevmen bu savaşı kesintiye uğratmasa da
Werther’in kanı gür akmayabilir
Artık acı çekmeyeceksin
Birleşmemiz radikallikten uzak
who can judge you?
02.03.2010 11:39 novel\ fatih esenboga
Sometimes Prejudice is needed!
Consider I said all the French are polite people. Do I need to know them personally or is it possible to live in that way spreading the instance to whole part of life? Nobody is defending judging the book with its cover but think twice that appearance reflects inside; inside of the book, the personality or whatever on mind. In my country, distinctive people have a beard or wear a green coat, having an ideology and attempting to represent his ideology with appearance. So preconceived bias is that much bad? Besides, most of the prejudices stems from experiences, realities, facts, truths… they may change a shape a little (or much) while transferring to the others. Still, there exists a tiny right phase that required to be taken care of. If you have a bit interest in literature or cultural relations, you could heard the word ‘stereotypes’ hundreds of time and you would probably gonne forced to avoid for performing it. But why sir?
Sometimes Prejudice is needed!
Consider I said all the French are polite people. Do I need to know them personally or is it possible to live in that way spreading the instance to whole part of life? Nobody is defending judging the book with its cover but think twice that appearance reflects inside; inside of the book, the personality or whatever on mind. In my country, distinctive people have a beard or wear a green coat, having an ideology and attempting to represent his ideology with appearance. So preconceived bias is that much bad? Besides, most of the prejudices stems from experiences, realities, facts, truths… they may change a shape a little (or much) while transferring to the others. Still, there exists a tiny right phase that required to be taken care of. If you have a bit interest in literature or cultural relations, you could heard the word ‘stereotypes’ hundreds of time and you would probably gonne forced to avoid for performing it. But why sir?
Sunday, 14 February 2010
Özdemir Asaf 'ça
14.02.2010 11.29
Dedicated to (Carl Solomon :P)
Ben kendimi dünyayı kucaklamak istediğinde kolları yetmeyen bir şairden daha şanslı saydım hep. Gerçi her ikimizde kendine zorluk çıkarmanın yolunu bulma ustalığını kazanmışızdır ama sanki ben şayet geceleri sarhoşsam delil göstermiyorum içtiğime. O her şiirinde asılarak ölüyor, çok şükür ben henüz şiir yazamıyorum. O çok okuyor kendini savunmak ve boyun eğmemek için, ben okuma ilmine nail olamadığımdan size okutturuyorum çarpık cümlelerimi, modası geçmiş fikirlerimi. Duyduğuma göre bir çok ideolojiye ayak uydurmasını istemişler, geri kalanları dışlayarak. Benimse ideoloji terimi lugatımın ‘i’ harfine gelemeden mürekkebi tükenmiş kalemimde pek aşina durmuyor. Kolumdan çekip götüren de yok zaten. Vefalı karım bu satırlara değer bahşedip kitaplaştırmaz.
Gençken iki gözüm var diyebilseydi fantezi yaptığını zannederdi.
Şimdi felsefe yaptığını sanıyor.
Keşke bilse kör olmak için yaşlanmayı beklemediğimi.
Üzülmezdi bu kadar eminim.
Source: Özdemir Asaf’ça. Otokopi-Deneme. Epilson Yayıncılık Hizmetleri. 5. Baskı Kasım 2006.
Dedicated to (Carl Solomon :P)
Ben kendimi dünyayı kucaklamak istediğinde kolları yetmeyen bir şairden daha şanslı saydım hep. Gerçi her ikimizde kendine zorluk çıkarmanın yolunu bulma ustalığını kazanmışızdır ama sanki ben şayet geceleri sarhoşsam delil göstermiyorum içtiğime. O her şiirinde asılarak ölüyor, çok şükür ben henüz şiir yazamıyorum. O çok okuyor kendini savunmak ve boyun eğmemek için, ben okuma ilmine nail olamadığımdan size okutturuyorum çarpık cümlelerimi, modası geçmiş fikirlerimi. Duyduğuma göre bir çok ideolojiye ayak uydurmasını istemişler, geri kalanları dışlayarak. Benimse ideoloji terimi lugatımın ‘i’ harfine gelemeden mürekkebi tükenmiş kalemimde pek aşina durmuyor. Kolumdan çekip götüren de yok zaten. Vefalı karım bu satırlara değer bahşedip kitaplaştırmaz.
Gençken iki gözüm var diyebilseydi fantezi yaptığını zannederdi.
Şimdi felsefe yaptığını sanıyor.
Keşke bilse kör olmak için yaşlanmayı beklemediğimi.
Üzülmezdi bu kadar eminim.
Source: Özdemir Asaf’ça. Otokopi-Deneme. Epilson Yayıncılık Hizmetleri. 5. Baskı Kasım 2006.
Sunday, 7 February 2010
sosyalsiginti
http://sosyalsiginti.wordpress.com/2010/02/05/instruction-1111/
all the puppets combines laughs but not smiles
belonging nobody but not care-less
just like You combining all the colors
yes sir, sounds silly but it is me
wearing it in my heart, thoughts and clothes
lines that are presented just to fulfill my task in the mood of a responsible but absent minded student…..
practice hawa, practice, practice…
all the puppets combines laughs but not smiles
belonging nobody but not care-less
just like You combining all the colors
yes sir, sounds silly but it is me
wearing it in my heart, thoughts and clothes
lines that are presented just to fulfill my task in the mood of a responsible but absent minded student…..
practice hawa, practice, practice…
Friday, 5 February 2010
On the road again
The old man insists “life is a tough road
Still, keep on walking but not through shroud
Remember the moment in that crowd
Where she promised to stay forever under a rainy cloud”
“Take one step back,” the girl whispered
You always told me not to give up
I never did
So, we not separated?
Still, keep on walking but not through shroud
Remember the moment in that crowd
Where she promised to stay forever under a rainy cloud”
“Take one step back,” the girl whispered
You always told me not to give up
I never did
So, we not separated?
Subscribe to:
Posts (Atom)